Ondernemersvragen: Judith Marks over te laat komen, de kiwiboom en natuurlijk wijn

Een portie mediterrane zon met een snufje Midden-Oosten en een goed glas Oostenrijk graag! Geen  gek verzoek vindt Judith Marks. Eten moet bevredigen, troosten, herinneringen maken maar bovenal verdomd lekker zijn. Uit welke keuken het komt doet er verder niet toe. Met een voorliefde voor alles wat met eten en drinken te maken heeft, startte ze in 2012 een cateringbedrijf en al gauw volgde Lakila. Een vernieuwende aperitivobar waar de kleine seizoensgebonden gerechtjes het historische Delft sinds de opening op haar grondvesten doen schudden. Samen met haar man Cas en een hecht team van horecafanaten neemt Judith je bijna dagelijks mee op vakantie in eigen land. Vitrines vol exotische kazen, stapels kookboeken en meters wijn vormen het decor voor verrassende smaakcombinaties en wisselende gerechten gebaseerd op het aanbod van de leveranciers. Dat smaakt naar meer.

Welke baan past het slechtst bij je?
Vuilnisman. Ik heb diep respect voor iedereen die dit werk doet. Thuis de vuilniszak vervangen vind ik al vreselijk. Laat staan andermans vieze zooi.

Ben je vaker vroeg of laat?
Vroeg. Ik heb een hekel aan te laat komen. Nu moet ik wel zeggen dat het toch wel eens gebeurt sinds we een gezin zijn met een horecazaak die veel open is. Maar ik houd echt niet van te laat komen en krijg er bovendien stress van.

Als slapen niet hoeft, wat zou je dan met die extra tijd doen?
Aaaah deze vind ik lastig. Voor corona had ik hier zo een antwoord op kunnen geven, maar ik voel me nu al veel vrijer met al die extra tijd. Dat is ook wel weer het mooie van dit alles. Waarschijnlijk zou ik nog meer wijn drinken met vrienden en familie. En wellicht wellnessje spelen in mijn eigen badkamer.

Wat kies je: internet of alcohol?
Wat denk je zelf… 

Foto: Cos Visser

Voor wie kook je graag nog een keer een maaltijd? 
Wat ik mis aan werken in de horeca is de maatschappelijke functie. Het liefst kook ik dus voor mensen die normaal echt niet uit eten kunnen omdat ze leven van een bijstandsuitkering of bijvoorbeeld dakloos zijn. En een mega pop-up voor gevluchte gezinnen op Lesbos lijkt me ook fantastisch! 

Hoe ga je om met de coronacrisis? 
Inmiddels ben ik er ietwat aan gewend, maar mijn hemel wat was dit een switch. Van 80 uur per week werken naar niks kunnen. Gelukkig blijven we creatief en positief en zorgen we dat Lakila toch blijft draaien. Verder heb ik meer tijd om te reageren op de appjes van mijn vriendinnen, voel ik me gezegend met de extra tijd met mijn dochter Ela, koken we weer lekker voor onszelf en drinken we eigenlijk veel en veel te veel wijn; maar ja dat is bedrijfsonderzoek voor als we weer open mogen.

Wat wil je jouw mede-ondernemers graag meegeven?
Het duurt vast nog een tijd voordat alles weer normaal is. Dit doet een groot beroep op ieders aanpassingsvermogen en is zeker niet leuk of gemakkelijk. Probeer de positieve dingen uit deze bizarre tijd te halen. Veel horecamedewerkers – en ondernemers – maken doorgaans lange dagen. Door de crisis is er meer tijd om voor jezelf te zorgen, dus maak hier gebruik van. Daarnaast vind ik het zo mooi dat je de kleine dingen weer leert waarderen. Van de kiwiboom in de tuin die twee centimeter per dag groeit tot de leuke buren en de realisatie dat thuis zijn ook gewoon heel fijn is.